06 augustus 2018
Delta Cycling

Voortreffelijke start bij de beloften voor Marijn van den Berg. "Boven verwachting."

Onderaan de brug over de Lek bij Vianen staat Marijn van den Berg te wachten. De 19-jarige jongeman uit de Meern heeft de schaduw van de bomen langs de Lekdijk opgezocht. Enkele kilometers verderop op de dijk raasde in april het peloton van de Arno Wallaard Memorial met snelheden tot zeventig kilometer per uur met een flinke rugwind over de dijk.

Marijn van den Berg reed niet in de Arno Wallaard Memorial. De jongeling liet de koers die start op 25 kilometer van zijn huis in De Meern schieten, omdat hij zich voorbereidde op de Carpathian Couriers Race. Een beloftenwedstrijd in Polen. In de Carpathian Couriers Race liet Van den Berg zien waarom hij een jaar eerder was opgevallen bij Delta Cycling Rotterdam.

Overstap naar de beloften

“De overstap van de junioren naar de beloftes is eigenlijk heel snel gegaan,” begint Van den Berg te vertellen als hij de Lekbrug oversteekt. “In het begin zag ik behoorlijk op tegen de afstand van de wedstrijden. Bij de junioren zijn de wedstrijden vaak net boven de honderd kilometer en bij de beloften en elite zitten er wedstrijden tussen van boven de tweehonderd kilometer.”

De extra wedstrijdkilometers gaan Marijn van den Berg goed af. “Het is even wennen, want het betekent dat je op een andere manier moet koersen. Met een andere tactiek. Bij de junioren begint de finale al vaak halverwege de wedstrijd, terwijl in de wedstrijden die ik nu rijd het vaak pas na driekwart van de wedstrijd gebeurt,” weet hij. “Het betekent dat je jezelf veel langer gedeisd en fris moet houden in het peloton, zodat je na honderdvijftig kilometer nog energie over hebt om iets te doen.”

De afstand is niet het enige dat veranderde voor Marijn van den Berg. Ook het dringen in het peloton is een graadje erger nu. “Je moet echt je plek in het peloton afdwingen,” bevestigt hij. “Ik weet nog wel dat ik bij de nieuwelingen een keer van start tot finish op kop van het peloton heb gereden, om maar uit het gedrang te blijven. Dat zal nu niet zo snel meer gebeuren.”

Goede resultaten

Marijn van den Berg pakt de tactiek snel op en weet dat te bevestigen met een aantal goede uitslagen. In twee etappes van de Carpathian Couriers Race spurt de rappe renner naar een top tien notering en ook in de Profronde van Noord-Holland doet hij het goed met een vijftiende plaats. “Tot nu toe ben ik inderdaad heel tevreden hoe het op dit niveau gaat,” lacht Van den Berg. “Je wil natuurlijk altijd ergens al een wedstrijd winnen, maar je moet ook realistisch blijven. Als ik eerlijk ben, ben ik heel blij hoe het loopt.

De prestaties van Van den Berg bleven niet onopgemerkt. Zijn gemakkelijke overstap leverde hem in mei een uitnodiging van bondscoach Peter Zijerveld op. Marijn van den Berg mocht met de nationale selectie starten in de Vredeskoers. Ook daar scoorde hij een toptienplaats. In etappe 1 snelde hij naar de tweede plaats in de pelotonsprint, achter een klein kopgroepje. Zesde.

Koersloze weken

De training van vandaag is een lostraprondje. De afgelopen drie weken reed Marijn van den Berg geen koersen. “Mijn laatste wedstrijd was de Sibiu Cycling Tour,” vertelt hij. In Sibiu zag Van den Berg ploegmaatje Jason van Dalen knap een etappe winnen. “Dat is inmiddels drie weken geleden. Daarna was het alleen maar trainen. Ik heb nu ondertussen wel weer enorm veel zin om te koersen.

Het lostrappen tijdens deze training is in aanloop naar de Antwerpse Havenpijl. In België hervat Marijn zijn wedstrijdseizoen. “Mensen zeggen steeds dat we nu aan de tweede helft van het seizoen beginnen, maar volgens mij zijn we al bijna op driekwart. Het gaat zo snel.”

Boven verwachting

Op het bruggetje dat Schalkwijk met Houten verbindt staat een tankwagen. Een man in een oranje hesje staat met een grote slang de brug nat te spuiten. “De bruggen zetten door de warmte uit. Door ze nat te houden kunnen ze open blijven gaan als er een bootje aankomt,” legt Marijn van den Berg uit. De route vervolgt over een smal paadje langs het Amsterdam-Rijnkanaal.

“Ik heb het enorm naar mijn zin bij de ploeg,” vervolgt Van den Berg even later. “We hebben een leuke ploeg met goede gasten en mijn samenwerking met bijvoorbeeld de trainer verloopt heel goed. Daar ben ik echt blij mee. De ploeg vertelde me tijdens het POP-gesprek (persoonlijk ontwikkel plan-gesprek) dat ik het boven verwachting doe, dus zij zijn ook tevreden.”

Broederschap

Marijn van den Berg kijkt bij het terugoversteken van het Amsterdam-Rijnkanaal op het klokje van zijn Wahoo-fietscomputer. “We moeten nu toch langzamerhand terug naar Vianen, anders wordt Jelle boos. Ik heb al een uur en vijf minuten om mijn teller staan en op mijn schema stond een uur. Ik moet zeker nog een half uur voor ik thuis ben,” is hij secuur. “Een klein stukje extra is trouwens niet zo erg, want gisteren had ik een leegloper en ben ik eerder terug naar huis gegaan.”

Op de terugweg fietst bij Nieuwegein Marijn’s broer Lars toevalligerwijs tegemoet. Lars van den Berg is een jaar ouder dan Marijn en ook continentaal renner. Lars rijdt bij Metec-TKH uit Tiel. “Dat is wel heel toevallig om hem nu tegen te komen,” vindt Marijn. “We trainen nu we allebei op hetzelfde niveau fietsen heel vaak samen. Zeker als we langere ritten moeten maken. Dat is wel echt een luxe hoor. Dat maakt het eens stuk leuker. Als een van de twee dan een keer geen zin heeft dan is de andere er wel om een beetje op te peppen en te zeggen: ‘kom, we gaan toch!’."

De broers vinden elkaar op de fiets feilloos. In de toekomst hopen ze dan ook samen in hetzelfde shirt te rijden. "Lars en ik hebben de droom om later samen in een ploeg te rijden. Maar zover is het nog niet."

Mark van der Linden
Bekijk de rit op Strava (het bovenste lusje, boven Vianen, is de rit met Marijn van den Berg)

Deel dit artikel: