28 mei 2018
Delta Cycling

Sjoerd Bax, het verhaal - deel 2/3

Dit is het tweede deel van het verhaal rondom de bijzondere comeback van Sjoerd Bax. Eerder verscheen deel 1.

Na een lange revalidatie waarin Sjoerd Bax zich terugknokte wist hij alle schroom van zich af te werpen in de Eurode Omloop. Vanuit een uitgedunde elitegroep demarreerde hij in het duivelsbos en soleerde hij naar de overwinning.

Niet veel later moest Bax toch opnieuw onder het mes. In de winter van 2017 moest zijn linkerknie worden behandeld.

“Wat ik heb is erfelijk. Mijn rechterknie moest er eerst aan geloven in 2016. Toen ik bij de ploeg kwam begon links al langzaam op te komen, dus ik wist eigenlijk al dat daar ook ooit iets aan moest gebeuren. In het begin probeerde ik die gedachte en het gevoel te negeren, omdat je wilt koersen. Toen hebben we met het team geprobeerd om het te rekken, zodat ik na het seizoen geopereerd kon worden.”

Zo geschiedde. Sjoerd Bax werd in de winter aan zijn linkerknie geopereerd. Opnieuw volgde een revalidatietraject.

“De ploeg heeft me daarin alle tijd gegeven en continu contact onderhouden. De eerste wedstrijden van dit jaar kwamen ook nog net te vroeg voor mij. Het team hielp me om de rust te bewaren, zodat ik daarna weer goed kon beginnen.”

Hj20180205 238120071
Hj20180205 23810188

Sjoerd Bax ging voor de tweede keer een herstelperiode in. Hoe ging hij tijdens dat traject om met de ervaring van de eerste operatie?

“Ik had vanaf het begin af aan besloten om alles op het herstel te zetten. Ik heb mijn studie Fysiotherapie op pauze gezet. Na mijn eerste operatie moest ik stage lopen, waarbij ik veel moest staan. Dat was een hele verkeerde belasting. Die fout wilde ik niet nog een keer maken. Alsnog duurde het langer dan gepland. Zoiets duurt altijd langer dan je wil. Gelukkig was het wel sneller helemaal hersteld dan na de operatie aan mijn rechterknie.

Ik wist ook door het gevoel wat ik eerder in mijn rechterknie had na de eerste keer wat ik wel en niet kon. Dat heeft wel geholpen.”

Op de bewuste foto van de Eurode Omloop staat de vader van Sjoerd Bax links. In de laatste kilometers was hij misschien nog wel zenuwachtiger dan Bax zelf. Met trillende vingers volgde hij de liveticker van de koers olm te zien of zijn zoon nog vooruit was. Toen kwam het verlossende moment waarop Sjoerd met twee armen in de lucht de finish passeerde. Een innige omhelzing volgde.

Img 20170917 164730
Hj20170917 23804185

“Als ik vroeger koersen won, dan was mijn vader zo oprecht blij voor mij. Dat is echt heel mooi. Ook met mijn knie. Hij maakte zich misschien nog wel meer zorgen dan ik zelf deed. Of het wel goed ging komen. Zelf ben ik daar nuchter in.

Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik fiets; omdat mijn ouders vroeger ook fietste. Ik wordt thuis ook optimaal ondersteund om het beste uit mezelf te halen. Al zouden ze het ook niet erg vinden als ik stop. Ze gaan vaak mee naar de koersen en qua eten letten ze er op. Ze zitten al zo lang in het fietswereldje. Het zit gewoon in onze levensstijl.”

De liefde voor de koers en de racefiets moet heel diep geworteld zijn bij Sjoerd Bax, om twee keer alles te geven en vastberaden voor het wielrennen te blijven leven.

“Ik herinner me nog mijn eerste wedstrijdje. Dat was tijdens de wintercompetitie van Jan van Arckel. Ik reed op een klein oud BMX’je met gewone schoenen en een flapperende regenjas. Ik won dat koersje. Het niveaus stelde natuurlijk niks voor, maar om op die leeftijd zo een wedstrijdje te kunne rijden en in aanraking te komen met fietsen, dat blijft me wel bij.

Later kwam daar de vrijheid en het op jezelf zijn bij. Op de fiets kun je doen en laten wat je wilt. Ik vind het ook nooit erg om alleen te trainen. De fiets brengt je op mooie plekken en je kan jezelf lekker moe maken. Daarom ben ik het altijd blijven doen. Ook bij trainingen waar ik in eerste instantie niet zo’n zin heb, heb ik achteraf toch een voldaan gevoel. Ik weet waar ik het voor doe."

Hj20170917 23803616
Hj20170917 23803794

Na een geslaagd revalidatietraject en de volledige steun van het thuisfront en Delta Cycling Rotterdam kan Sjoerd Bax zijn ogen weer richten op zijn wielercarrière.

“Ik denk dat ik nog niet op het niveau zit dat ik, als er niets aan de hand was geweest, had kunnen halen op dit moment. Nog niet maximaal. Ik zit er niet ver vanaf. Er zit nog wel rek in. Ik train wel goed nu, maar nog niet heel lang op deze intensiteit. Sinds een maand durf ik het pas echt weer trainen te noemen. Daarvoor was het toch altijd rekening houden met hoe die knie reageert.

Het frustreerde me niet eens echt om daarop te moeten wachten. Ik kon er niet echt boos om worden. Ik wilde wel op zijn minst een keer geprobeerd hebben om alles uit mezelf te halen, zonder dat het aan mijn knie lag. Dat had ik wel.”

Deel dit artikel: